Goede boeken (27)

***

Standaardwerk over ontstaan en ontwikkeling van het heelal in (tamelijk) begrijpelijke taal.

Mooie beelden (46)

Bib-nieuws (12)

VERWENDAG in de Bibliotheek Wortegem-Petegem

Rozenhof 128

Zaterdag 11 oktober - van 10 tot 12 uur

 

Hapje en drankje en andere verwennerijen

Er komt een Liseuse met een Fluisterbuis, die tekstjes in je oor fluistert over boeken en bibs, over taalplezier en feest.

En er is ook accordeonmuziek door Lop Vansteenbrugge

Leestips (57)

Geachte heer M van Herman Koch

Herman woont in een flat onder de geachte heer M, die lang geleden een bestseller heeft geschreven over twee leerlingen die de verdwijning van een leraar op hun geweten lijken te hebben. De bewuste leraar kon een relatiebreuk met de leerlinge niet verkroppen en ging haar opzoeken in het vakantiehuisje van haar ouders, waar ze op dat moment haar ware liefde beleefde, weliswaar met een medeleerling. Uiteraard komen daar problemen van.

Een tweede verhaallijn volgt dezelfde schrijver M die boeken signeert en lezingen houdt, maar zijn hoogtepunt al lang voorbij is. Dat leidt tot een heleboel gemeenplaatsen over schrijvers en leraren en bibliothecaressen, die nergens toe leiden en dus overbodig zijn.

Aan dit boek is veel minder eten en drinken dan aan Het Diner of Zomerhuis met Zwembad, terwijl je net dat had verwacht. Jammer, maar helaas.

Poëtegem (34)

Het is tijd om heen te gaan (Daan Zonderland)

Het is tijd om heen te gaan,

tijd, ondanks de klokken,

tijd, ofschoon de kunstenaars

nog naar Arti sjokken.

Alles gaat voorbij, mijn lief,

niets blijft bij het oude.

Zelfs de liedjes die ik zing,

zijn je reinste claude.

Fram is boos en schrijft niet meer,

abri koos een ander

en die hebben liefgehad

schreien om elkander,

Schreien, schoon de zomerbries

door de blaren ritselt,

want de Duitse bief is stuk

en de Weense schnitzelt.

Leestips (56)

Mario Rigoni Stern heeft in zijn leven Italië één keer verlaten en dat was in de winter van 1942-43 om te gaan vechten aan het Oostfront. In Sergeant in de sneeuw beschrijft hij zijn wedervaren als soldaat. Het is een gevecht tegen de Russische vijand, tegen de sneeuw en de barre kou. Dit boek moet het niet hebben van heroïek of heldhaftigheid, van tactische manoeuvres of politieke beslissingen. Daarover gaat het hier niet. Het is wel een levensecht verslag van wat de soldaten meemaken, wat ze elke dag in die gruwelijke oorlog en bij min veertig graden aan den lijve ondervinden, hoe ze de vijand trachten te ontlopen, hoe ze doden om niet gedood te worden. Dat is de simpele oorlogslogica, maar door de heel directe taal waarmee Rigoni die weergeeft, is het alsof je er zelf bij betrokken raakt. Dit is een oorlogsverhaal dat je treft als een kogel.