Mooie zinnen (233)

Het volk beslist, verwacht en eist van alles, maar kan dat zelf allemaal niet waarmaken en uitvoeren en vervolgens roept het degene die zijn tekortkomingen verhelpt om de haverklap ter verantwoording. Bovendien beslist, verwacht en eist het volk ook vaak de verkeerde dingen, zonder dat het daarvoor rekenschap hoeft af te leggen aan de bestuurder die zich in alle bochten moet wringen om de schade te beperken. Om deze redenen noemt men de democratie het beste politieke systeem ter wereld.

(Alkibiades, Ilja Leonard Pfeijffer)

Mooie zinnen (232)

Het ging slecht met hen, met de mensen. Ze bewerkstelligden zelf hun lot en geloofden dat het van God kwam. Ze zaten in tradities gevangen, hun hart hing aan duizend draden en hun handen sponnen die draden zelf. Op alle wegen van hun leven stonden de verbodsborden van hun God, hun politie, hun koningen, hun stand. Hier mochten ze niet verder gaan, daar niet blijven. En nadat ze zo enkele tientallen jaren hadden gesparteld en gedoold en gewanhoopt, stierven ze in hun bed en lieten hun misère na aan hun kroost.

(Joseph Roth, Hotel Savoy)

Voorgelezen door Ruth

Mooie zinnen (231)

Gezeten op mijn stoel laat ik mijn bewustzijn los uit de kooi die mijn lichaam is en laat ik het naar hartenlust rondrennen over de wijde velden van de gedachten – als een hond wiens halsband je losmaakt en die je even zijn vrijheid gunt.

(Haruki Murakami, De stad en zijn onvaste muren)

Mooie zinnen (230)

Maar ik geloof dat het leven ook een heel klein beetje om onkruid geeft, en daarom heb ik besloten het geluk te slim af te zijn voordat alles te laat is.

(Jon Kalman Stefansson, Iets ter grootte van het universum)

Gespot door
Griet