MUTE
Het vervelendste, ergerniswekkendste, rampzaligste jargon uit 2020.
Janina Duszejko slijt haar oude dag in de Pools-Tsjechische grensstreek, als daar ineens verschillende jagers het loodje leggen. Als ecofeministe ziet ze daarin de hand van een wraaknemende natuur, in casu de dieren. Dat die jagers nogal machistische trekken vertonen, maakt het gemakkelijk om de zijde van Duszejko te kiezen. Als ze er echter ten overvloede de astrologie, horoscopie en ook nog de poëet William Blake bijsleept, wordt het een beetje te drammerig.
Een moordverhaal als wraak van de natuur op de mens die zich erboven stelt, het is goedbedoeld, maar qua leesavontuur wordt het al te dreinerig.
nimmer: nooit, op geen enkel moment, te gener tijd, met sint juttemis
Beter een goede buur dan een hoge huur.
Ariel Levy zit midden in een bloeiende carrière als schrijfster voor The New Yorker als ze met een zwangere buik naar Mongolië vliegt voor een reportage. In een hotel in Ulaanbaatar krijgt ze echter een miskraam, terwijl op het thuisfront haar partner Lucy hervalt in alcoholisme. Haar huwelijk stort in, haar huis raakt ze kwijt en haar wereld stuikt in elkaar. Haar tot dan toe succesvolle Amerikaanse leven explodeert. En daar staat ze dan: een jonge, moderne vrouw die alles had, heeft plots niets meer in de hand.
Haar tot dan toe bevoorrechte leventje komt abrupt tot stilstand, en dus is het tijd voor zelfreflectie. Daar slaagt ze bijzonder goed in met dit eerlijke verslag van haar verlies van vrouw, zoon, huis en controle, dat ze meteen ook in een bredere maatschappelijke context plaatst van feminisme, gender en moederschap.
Niet alles in dit leven loopt zoals je wel zou willen, soms gelden de regels niet. De illusie van de maakbaarheid van het leven wordt hier zwaar doorprikt. Daarvan is dit boek een helder en goed geschreven voorbeeld.