Leestips (239)

Alle mannen zijn onnozelaars is zo’n beetje het levensverhaal van Mark Coenen. Het gaat, zoals we van columnist, ex-VRT-mens en journalistieke duizendpoot Coenen kunnen verwachten, in geestige, maar af en toe ook serieuze bewoordingen over de zin en onzin van het leven. Het is geen afgelijnde kroniek van een bewogen leven, maar een min of meer geestige weergave van een persoonlijke geschiedenis, en bij uitbreiding van een generatie.

Hij grasduint in herinneringen aan het gezin waarin hij opgroeide, met als culminatiepunt de zelfmoord van zijn zus en de impact daarvan op de hele familie. Over zijn vader en moeder gaat het uiteraard ook, over speciale mensen en memorabele gebeurtenissen en momenten, een vleug politiek, geschiedenis, sport en de man die zich daar overal in beweegt.

Er zit veel herkenbaars in voor wie in hetzelfde tijdsgewricht opgroeide met Neil Young, Bruce Springsteen, Humo, poëzie, literatuur, met de fiets de Mont Ventoux op enzovoort. Evengoed komt de maatschappelijke rol van man en vrouw aan bod en daarbij geeft hij grif toe dat het ‘sterke’ geslacht niet per se dat van die onnozelaar is.

Hij doet het allemaal in zijn gekende stijl, met een vleug sarcasme, wat ironie en heel veel humor. De korte, meestal gevatte zinnen maken van Alle mannen een hoogst aangename, lezenswaardige ervaring met als ultieme richtlijn: neem het leven niet al te serieus, er mag ook al eens gelachen worden.

Leestips (238)

In Verdraaide tijd van Wlodzimierz Odojewski krijgt Konradius op een dag een brief in zijn hand gestopt door Malgorzata, met wie hij tijdens de oorlog  in een verzetsgroep zat. Wat eigenlijk niet kan, want zij kwam zowat 20 jaar geleden als jonge vrouw samen met haar Poolse verzetsgroep om bij een aanslag op de Gestapo. De brief bevat richtlijnen voor de taak van Konradius bij de aanslag. Maar aangezien hij nog leeft, was hij niet aanwezig bij die aanslag omdat hij kort daarvoor was opgepakt. Het verzetsverleden van Konradius overvalt hem dus als het ware, en nu lijkt hij in twee werelden tegelijk te leven. 

Odojewski toont aan hoe een daad uit het - verdrongen - verleden nog steeds een impact kan hebben op het leven vandaag. In dit vreemd kronkelende boek laat hij verleden en heden door elkaar lopen als twee dimensies/werkelijkheden die Konradius tot vertwijfeling brengen. De invloed van de gemiste aanslag steekt zijn tentakels uit naar zijn leven van vandaag.

 

Een indringend boek over een oorlog is dit die de herinneringen eraan helemaal op hun kop zet.

 

Mooie beelden (288)

 

Quotes (230)

Voor mij is de hoofddoek als de Berlijnse muur. Als je die muur afbreekt, dan wordt al de rest anders. De verplichte hoofddoek is de hoofdpilaar van de islamistische dictatuur. (Masih Alinejad)