Goede boeken (3)

***

Mooie woorden (31)

Moest meen gat zuu lieluk zeen of ui weezn, stakek noeit meen broek mier af.

Klinkt in vertaling aldus: Was mijn achterwerk zo lelijk als je gezicht, ik stak nooit mijn broek meer af

en is een nogal directe, schunnige uitdrukking om te zeggen dat je iemand niet zo mooi vindt.

En dan krijgen we nu een heel toepasselijke voor de tijd van het jaar:

Snachs logt ie ip zeenn buik mee een pielelampe of een balladeuze neeviest em tot oister nen oize kwam. Ne kap achter zeen uurn, mee zeen pennemes tvel deraf, de beulinge deruit, en hup, de kasserolle ien. Allemolle welgekomn en smoklijk.

Mooie beelden (26)

Poëtegem (21)

Belangrijk - Annie M.G. Schmidt

Het is maar goed dat we onszelf belangrijk vinden.

Als het eens niet zo was, waar moest het dan wel heen!

Och och, we hoeven er geen doekjes om te winden:

Dan stortte werkelijk de maatschappij ineen.

Want stel u voor dat we onszelf ineens eens zagen

zoals de anderen ons zien. Hoe zou dat zijn?

Dat was afschuwelijk! Dat was niet om te dragen!

We wierpen ons waarschijnlijk voor de dieseltrein.

Ofwel, we zouden ons in t kolenhok verschuilen.

Geen mens zou nog geloven in zijn werk.

Meneer hiernaast zou in de gang gaan zitten huilen:

‘Ik ben een vlerk....ik ben een nietsnut en een vlerk...’

En al de grote directeuren van bedrijven

gingen beschaamd en heel verdrietig naar hun bed;

ook de politici... ze zouden binnen blijven,

de ambtenaren kropen achter het buffet.

Geen enk’le spreker zou nog één keer durven spreken,

geen enk’le chef zou ooit een chef meer durven zijn,

geen enk’le predikant zou ooit meer kunnen preken,

De boel lag stil, volledig stil op elk terrein.

Gelukkig zijn we niet op die manier ontluisterd.

Wat is het eigenlijk toch prachtig ingericht,

dat de natuur ons stuk voor stuk heeft ingefluisterd:

vergeet het niet, je bent een mens van groot gewicht…

Goede boeken (2)

**

Quotes (21)

Als je enige gereedschap een hamer is, ziet elk probleem eruit als een spijker.
(Abraham Maslow)

Mooie woorden (30)

Toet, zei den trein, en de stoisie vertrok.

Niet echt een gezegde, uitdrukking, spreekwoord of zegswijze, maar veeleer een grappig bedoelde uitspraak van een opa op de trein naar zee tegen zijn kleinzoon, zo’n decennium of vijf geleden. Zo stel ik het me voor.

De volgende uitspraak, of wie weet zegswijze, gaat de ietwat gemene toer op:

Moest meen gat zuu lieluk zeen of ui weezn, stakek noeit meen broek mier af.

Goede boeken (1)

Veel mensen zijn op zoek naar goede boeken, maar weinig smaken zijn gelijk. Noem een boek en de meningen lopen uiteen. De een roept: “Wat een fenomenaal zotgoed boek!” De ander mompelt: “Mmmja, niet slecht.” De derde meesmuilt: “Hoe laag ben je gevallen als je zo’n troep op papier zet?”

Gelukkig is de keuze groot, ja zelfs onmetelijk groot. Dat maakt het niet eenvoudig om door het bos de bomen te zien.

Deze nieuwe rubriek helpt je graag bij het zoeken naar goede boeken. Het wordt een verzameling van boeken met sterren. Zonder commentaar, of toch niet veel, en alleen maar af en toe.

* is gewoon goed,

** is verduiveld goed,

*** is onovertroffen, een meesterwerk kortom.

Laten we beginnen met een driester: ***

Mooie zinnen (10)

Als je het echt allemaal wilt horen, dan wil je waarschijnlijk eerst weten waar ik geboren ben en wat een waardeloze jeugd ik heb gehad en wat mijn ouders allemaal gedaan hebben voordat ze mij kregen en meer van dat sentimentele gelul, maar eerlijk gezegd heb ik geen zin om het daarover te hebben.

(The catcher in the rye, J.D. Salinger)

Leestips (37)

In De Cyclus van het Onzichtbare  heeft Eric-Emmanuel Schmitt het over verschillende godsdiensten en over geloof. Milarepa, Meneer Ibrahim en de bloemen van de koran en Het kind van Noach behandelen het boeddhisme, de islam en het jodendom, telkens vanuit het standpunt van een kind. Oscar en oma Rozerood gaat over het christendom.

Oscar is tien jaar en ligt met leukemie in het ziekenhuis. Na een mislukte beenmergtransplantatie ontfermt oma Rozerood, een dame die zieke kinderen bijstaat in het ziekenhuis, zich over hem.

Oscar vindt bij haar de steun die hij van zijn ouders niet krijgt, want die kunnen met hun verdriet niet om en hebben het bovendien te druk met hun werk.

Oma Rozerood raadt Oscar aan brieven naar God te schrijven. “Vertel hem wat je denkt. Gedachten die je voor je houdt, zijn gedachten die op je drukken, die zich in je hoofd nestelen, die een last voor je zijn, die je verlammen, die de plaats innemen van nieuwe ideeën en die je ziek maken. Als je er niet over praat, word je een vuilnisbak vol oude gedachten die gaan stinken.”

Oscar gelooft niet in God, maar schrijft hem dan toch over zijn toestand en zijn problemen.  Hij vertelt ook over zijn leeftijdsgenootjes in het ziekenhuis, onder wie Peggy Blue, op wie hij verliefd is. De laatste twaalf dagen van zijn leven schrijft Oscar twaalf brieven naar God.

Schmitt moet een bezield  mens zijn met een groot inlevingsvermogen. De manier waarop hij een zo gevoelig onderwerp als de nakende dood van een kind onder handen neemt, is heel indringend en meelevend. Dat werkt hij bovendien af in een puntige, loepzuivere en amusante stijl.

Deze novelle van nauwelijks honderd bladzijden is zonder meer een aanrader.

Mooie woorden (29)

Woir dater domp es, ester vier, zeitie, en ie omstak zeen sigrette an ne pirdestront

kan eenvoudig worden vertaald als: Waar er rook is, is er vuur, zei hij, en hij stak zijn sigaret aan aan een paardenstront.

Van stokoude gezegdes is niet altijd duidelijk wat ze betekenen. Soms is de betekenis overduidelijk, soms valt er wellicht niets achter te zoeken of is het niet meer dan een woordenspielerei, soms mag je gewoon je gang gaan en een eigen interpretatie toevoegen.

Maar zoals Hilde vermoedt, zou deze inderdaad kunnen betekenen dat je geen voorbarige conclusies moet trekken.

In welke categorie de volgende thuishoort, is me een volkomen raadsel.

Toet, zei den trein, en de stoisie vertrok.

Poëtegem (20)

 Chapter 11 (Tao Te Ching)

 We join spokes together in a wheel,
but it is the center hole
that makes the wagon move.

We shape clay into a pot,
but it is the emptiness inside
that holds whatever we want.

We hammer wood for a house,
but it is the inner space
that makes it livable.

We work with being,
but non-being is what we use.

Bijdrage door Annie Lens

Mooie beelden (25)

Poëtegem (19)

To his love (Edmund Spencer)

One day I wrote her name upon the strand,

But came the waves and washed it away:

Again I wrote it with a second hand,

But came the tide, and made my pains his prey.

"Vain man," said she, "that dost in vain assay,

A mortal thing so to immortalize;

For I myself shall like to this decay,

And eke my name be wiped out likewise."

"Not so," (quot I) "let baser things devise

To die in dust, but you shall live by fame:

My verse your vertues rare shall eternize,

And in the heavens write your glorious name:

Where whenas death shall all the world subdue,

Our love shall live, and later life renew."

Mooie woorden (28)

Met sasse = jas of vest zijn de drie puntjes ingevuld en het laatste raadsel opgelost, waarvoor dank aan Geert.

In de reeks Zuidwestoostvlaamse gezegden, krijgen we deze week:

Woir dater domp es, ester vier, zeitie, en ie omstak zeen sigrette an ne pirdestront

Mooie beelden (24)

Mooie zinnen (9)

Vele jaren later, staande voor het vuurpeloton, moest kolonel Aureliana Buendia denken aan die lang vervlogen middag, toen zijn vader hem meenam om kennis te maken met ijs.

(Honderd jaar eenzaamheid, G.G. Marquez)

Leestips (36)

Tijd voor wat leestips voor de komende herfst. Ik schreef eerder lovend over Alice Munro, en we lazen een bundel, die niet iedereen even hoog prees. Toch moet het Nobelcomité onze lof gelezen of gehoord hebben, met het gekende gevolg. Goed zo!

 

Wie het korte verhaal niet erg op prijs stelt, kan zich tegoed doen aan De bekentenis van Adria van de Catalaanse schrijver Jaume Cabré, goed voor 680 bladzijden. Een verbeterde Zafon, zou ik zeggen: een zoon van een foute vader schrijft zijn levensverhaal neer voor zijn verloren grote liefde. Alzheimer begint toe te slaan, wat het verhaal de nodige bokkensprongen meegeeft. Het is dus oppassen geblazen. We  bevinden ons in een oud klooster in de Spaanse bergen  voor, tijdens en na de inquisitie, in Cremona waar een uitzonderlijke viool gebouwd wordt, in Rome of liever Vaticaanstad, in Auschwitz, in Antwerpen, en uiteraard in Barcelona bij een gewiekst antiquair die niet geplaagd wordt door veel gewetensproblemen, en zo obsessief verzamelt dat alles moet wijken voor zijn bezittingsdrang. Zoonlief verdient enkel aandacht als hij zich vertoont als genie (12 talen, vioolvirtuoos ..).  Een meesterlijke zoektocht naar het hoe en het waarom van menselijke relaties, en vooral van goed en kwaad. Beklijvend!

Eenzelfde zoektocht naar goed en kwaad in Zeezwijgen van Nicol Ljubic, de eerste roman over het Joegoslaviëtribunaal, slechts 192 bladzijden, of hoe de liefde tussen een Kroatische jongen en een Servisch meisje onmogelijk wordt door de nasleep van een oorlog waar ze niet aan deelnamen, maar waarvan ze dus verlate slachtoffers zijn. Hier ook de vraag: hoe leeft een zoon/dochter verder met de al dan niet bewezen fout(en) van de vader, of liever hoe normaal kan je leven zijn met zo’n een erflast. Boeiend!

Over goed en kwaad gesproken : een absolute aanrader -non fictie- is De Bonobo en de tien geboden van de beroemde Nederlands-Amerikaanse primatoloog Frans De Waal. Hij bewijst (nog eens, zie zijn rijke bibliografie) dat moreel besef ook bestaat in het dierenrijk. Aan de hand van heel wat boeiend bewijsmateriaal stelt hij vragen rond de evolutie, het eigene van de mens en de religie. Inspirerend!

Verrassend naast dit boek is de laatste novelle(?) van Peter Verhelst Geschiedenis van een berg (104 blz) , een typische Verhelst met de nodige onduidelijkheden, waar in feite dezelfde vraag aan bod komt. Een prachtig verhaal in een weergaloze stijl! (Wie er niet bij was -velen dus- op de BOEKSPREKERS, o.a. voor Peter Verhelst en Carll Cneut, had ongelijk)

Mooi ook de jongste John Berger, Ten huwelijk (1995, heruitgave 2013, slechts 186 blz). Een mooi liefdesverhaal in tijden van aids. Goed voor een aangename avond bij het haardvuur.

Aan de slag dus, voor elk wat wils!

Bijdrage door Luc