Quotes (155)

Bij het afscheid van een grote meneer.

Niets is zo goed geweten als wat er is na de dood. Namelijk: niets.

(Etienne Vermeersch)

Mooie woorden (122)

·         Niejoirke zoete, het virkie ee vier voete, vier voetn en ne stirt, es da nui gien centje wird.

·         Dades een schuun niejoirsliedse zulle kindsies, kender nog andre?

·         Oud joir, niejoir, kwens ui gelukkig niejoir.

·         Zet ulder moir neere kindsies, en zingt moir nog een liedsen of twieë.

·         Nievjoirke zoete, ke koue voete, loit mij nie te lange stoin, want kmoe nog op een ander goin.

·         Amoir kindekies to, zijde oistig den? Hierzie, een koukske veur ulder te verwoirmen.

·         Huug huis, lieg huis, der zit een gierige pin in huis.

·         Awel mersie, iere tons, veur elk ne cens. En schiet ulder nui ziere vuurst.

mvg Geert

-          Nieuwjaarke zoet, het varken heeft vier voeten, vier voeten en een staart, is dat nu geen centje waard?

-          Dat is een mooi nieuwjaarsliedje, hoor kindjes. Ken j’er nog andere?

-          Oud jaar, nieuw jaar. 'k Wens je een gelukkig nieuwjaar.

-          Ga maar zitten, kindjes. En zing nog maar een paar liedjes.

-          Nieuwjaarke zoet, 'k heb koude voeten, laat mij niet te lang staan want 'k moet nog ergens anders naartoe.

-          Maar kindjes toch, zijn jullie gehaast dan? Hier, een koekje om jullie te verwarmen.

-          Hoog huis, laag huis, er zit een gierige vrouw in huis.

-          Awel merci. Hier dan, voor elk van jullie een cent. En maak nu dat je wegkomt.

In de reeks “bronsel bronsel”, deze week:

-          Wa zitiejij doir te doen?

-          Ie zit hiel den tijd te klawieren.

-          Azuu nen ambetanterik.

-          Banient, tes gienn ambetanterik. Tes een brokke van ne sukkelire.

-          Bronslen en tiefren, tes al datie kan.

-          Geeft em wa inkelgeld en jes de gelukkigste mens van de wireld. IJ kan ter tons wa sneukeldrije mee kuupn.

10 januari 2019

Het huis van de vier winden van Elif Shafak is het eerste boek dat Leesgegroet in 2019 las, en het gaat aldus:

In 1945 wordt de tweeling Pembe en Jamila geboren als zevende en achtste dochter in een Koerdisch gezin in een klein Turks dorpje. Wanneer zestien jaar later de jonge Adem het dorp bezoekt, wordt hij verliefd op Jamila, maar als blijkt dat die al bezet is, trouwt hij dan maar met haar tweelingzus. Samen krijgen ze drie kinderen, Iskender, Esma en Yunus. In 1970 gaan ze in Londen wonen, terwijl Jamila in Turkije achterblijft.

Adem raakt algauw aan de drank en het gokken, en trekt ook nog eens in bij een striptiseuse. Het kan verkeren. Pembe staat er vanaf dan alleen voor, zonder man, zonder liefde en zonder geld. Ze gaat werken om het hoofd boven water te houden, ze ontmoet Elias en die worden verliefd op elkaar. Ze geniet van de aandacht en de liefde, hoewel dat niet verder gaat dan wat stiekeme bioscoopbezoekjes. Maar voor een vrouw met Turkse roots is zelfs dat niet vanzelfsprekend.

Haar oudste zoon Iskender is sinds het verdwijnen van vader Adem tot gezinshoofd gebombardeerd, heeft ruzie met zijn zwangere vriendin Katie omdat ze geen abortus wil en is bovendien langzaam aan het radicaliseren. Allemaal niet zo gezond natuurlijk. Dan komt tweelingzus Jamila op bezoek om Pembe te helpen met haar problemen. Maar Iskender heeft andere plannen. Hij wil eerwraak nemen op zijn ontrouwe en moslim-ongehoorzame moeder die de familie te schande maakt, maar vermoordt per vergissing Jamila. Voor Pembe het sein om op de vlucht te slaan, eerst in het kraakpand van vrienden van jongste zoon Yunus om later terug te keren naar haar vaderland, want ze heeft reden genoeg om voor haar leven te vrezen. Enkel Esma en Yunus weten dat ze nog leeft. Iskender vliegt voor lange tijd de gevangenis in.

De roman gaat over een zeer traditionele plattelandsfamilie uit het rurale moslim-Turkije en hun confrontatie met het Westen. De conservatieve traditie komt tot uiting in een pijnlijke ongelijkheid tussen jongens en meisjes, diepgelovigheid, bijgeloof, vrouwenonderdrukking, groepsdruk en familie-eer. Dit is een langgerekte familiekroniek waarin een aantal grote thema’s aan bod komen zoals migratie, ontrouw (die van een vrouw is veel groter dan die van een man!), eer en vooral de confrontatie van een oerconservatieve en religieuze familie met het Westen.

In de familie komen nogal wat drinkers voor, gokkers, weglopers, geweldenaars en zelfmoordenaars. Gelukkig is er hier en daar ook een beetje liefde, al is het om de eenzaamheid te overwinnen, want voor de rest is het vooral ongeluk en ellende geblazen. Maar het leest tegelijk heerlijk weg, want Elif Shafak kan er wat van. Zou je je al ergeren aan sommige inhoudelijke punten, dan nog kun je genieten van de vaardigheid waarmee deze kroniek is geschreven en tegelijk blij zijn dat je geen deel uitmaakt van zo’n conservatieve familie, waar de aloude eer omgekeerd evenredig is met rijkdom.

Het verhaal wisselt af tussen vroeger en nu, tussen Turkije en Londen, tussen verslagen van Esma en gevangenisbrieven van Iskender. De schrijfstijl, de vorm, de vaart in het verhaal konden Leesgegroet unaniem bekoren. Enkele punten zoals hierboven beschreven, niet te na gesproken.

Oude woorden (67)

Faliekant: volslagen, volledig, geheel, totaal

Hij was faliekant tegen de opwarming van het klimaat, maar voor hij daartegen ging betogen in Brussel, reed hij ‘s ochtends met zijn dieselwagen 500 meter ver om koeken naar de bakker.

Mooie beelden (166)

Mooie zinnen (129)

Een herinnering kan de tijd verwarmen. En kunst is – vooropgesteld dat het goed lukt – in staat een herinnering om te zetten in vorm en haar daarin op te slaan.

(De moord op Commendatore, Haruki Murakami)

Poëtegem (147)

Moeilijke woorden (8)

paraskevidekatriafobie: het woord lijkt speciaal uitgevonden om een moeilijk dictee mee te stofferen, maar het betekent wel degelijk iets, namelijk een ziekelijke, irrationele angst voor vrijdag de dertiende. Als je het woord foutloos kunt uitspreken en/of schrijven, ben je genezen. Hoera.

Een voorbeeld van een ander leuk woord van die strekking is hippopotomonstrosesquippedaliofobie, en dat betekent angst voor lange woorden. Waarvan akte.

[je schrijft het zoals het er staat, en krijg je het als opgave in een dictee, dan leer je het simpelweg van buiten]

°combinatie van het Griekse woord voor ‘vrijdag’, paraskevi, met de Griekse woorden deka (tien) en treis/tria (drie), en het bekende fobie, dat ‘angst’ betekent.

Zijn paraskevidekatriafobie was zo erg dat hij elke vrijdag zijn huis niet uitkwam, geen zwarte kat wilde zien of onder een ladder wilde doorlopen. Hij verongelukte dan ook op een donderdag toen hij werd getroffen door een bliksem terwijl hij een hoefijzer over zijn schouder gooide naar een zwarte kraai.