Mooie spreuken (56)

Wie A zegt, heeft kleine borsten.

Mooie berichten (26)

NAAM

Hoe kwamen bedrijven als Spotify, Skype en Pepsi aan hun naam? Dat kom je hier te weten.

Mooie zinnen (57)

Voor een man van zijn leeftijd, tweeënvijftig, gescheiden, heeft hij het probleem van de seks naar zijn idee heel aardig opgelost.
(In ongenade, J. M. Coetzee)

Leestips (111)

In duizend stukjes van James Frey is een geweldig intens boek over de verslaafde mens, wat het met hem doet, hoe het hem te gronde richt, en hoe hij zijn verslaving met veel vallen en opstaan kan overwinnen.

Het relaas dat Frey doet van zijn verslaving aan alcohol en een heleboel andere drugs is erg aangrijpend. Bovendien doet hij dat in een zeer opvallende schrijfstijl. Hij schrijft korte zinnen die hij vaak herhaalt, alsof het mantra’s zijn. Zo worden zijn dwanggedachten niet alleen in het verhaal, maar ook in de stijl weergegeven.

Het boek begint als Frey de ontwenningskliniek binnenkomt. Hij is zwaar verslaafd aan cocaïne, crack, speed, acid, lijm, alcohol en nog wat van die dingen. Hij is een compleet wrak en op sterven na dood. Maar in de kliniek moet hij afkicken en zijn leven terug oppakken. Zelf verwoordt hij het zo:

“Ik ben 23 en al tien jaar lang ben ik een Alcoholist en al bijna net zo lang ben ik een Junk en een Crimineel en ik word in drie staten gezocht en ik zit in een Ziekenhuis ergens in Minnesota en ik wil drinken en ik wil scoren en ik heb me niet onder controle.”

De ontwenningskliniek hanteert het twaalfstappenplan van de AA, dat gebaseerd is op het geloof in God, maar dat is niet aan Frey besteed, want hij gelooft niet in God. Hij kan alleen zichzelf redden, met veel chocolade, koffie, sigaretten, eten en een vriendinnetje.

In Amerika is een hele controverse ontstaan toen bekend werd dat niet alles in het boek op waarheid berust. Het ging zelf zover dat sommige lezers een proces aanspanden tegen de schrijver en de uitgeverij.

Hoe het ook zij, en of het verhaal helemaal waar is of niet, het boek is een erg krachtige vertelling. En vooral een afschrikwekkende weergave van hoe diep een verslaving kan inwerken, wat het met je kan doen en hoe je er wel of niet vanaf kunt raken.

 

Goede boeken (60)

**

Historisch verslag van de memorabele slag bij Little Big Horn (USA) in 1876 tussen de oorspronkelijke indiaanse bewoners en de blanke veroveraars.

Mooie spreuken (55)

Van een koude koffie thuiskomen.

Mooie woorden (76)

-          Wa zoete gij girn en veur uie sinniklois, ventse?

-          Oizek mag kiezn, een poir schoverdeinn, een toupe en ne sjal.

-          Zuuvele? Wa zoete gij doir allemolle mee doen?

-          Goin schoitsn ip de vijver achter tkestiel, tsjen.

-          Kpeize damme zuuveel geld nie en.

-          Wa moek tons doen in de kestvakanse?

-          Weetewa? Kzal ui ne woirme palto geevn van ui gruutvoidre. En nog een nijzeke dadde goe kunt slopn.

anders gezegd:

-          Wat zou je graag hebben als sinterklaascadeau, jongen?

-          Als ik mag kiezen: een paar schaatsen, een pet en een sjaal.

-          Zoveel? Wat zou jij daar allemaal mee doen?

-          Gaan schaatsen op de vijver achter het kasteel, tiens!

-          'k Denk dat we niet zoveel geld hebben.

-          Wat moet ik dan doen tijdens de kerstvakantie?

-          Weet je wat? 'k Zal je een warme (over)jas geven van je grootvader. En nog een aai zodat je goed kunt slapen.

In de reeks ‘lijfelijke conversaties’, deze week:

-          Est doir abij gedoin mee die lieleke maniern.

-          We doen wulder niets verkierd. We geevn mallekoir een tote, en doirbij, da zeen gien lieleke maniern.

-          Goitet nog een beetse afstrijen, jogt?

-          Mee meenn anhouere doekik watakik wille. Tootn, lekkn, deugnietrije uitsteekn, al dadde wilt, moir gien lieleke maniern.

-          En mij in affrontn sturtn, ja.

-          Tsarloes, da zijde jong. Tes al dak ui kan zeggn.

…Kom ier gij, dak ui no een beeze geeve.

Mooie zinnen (56)

Verlies, dat is een van de betekenissen van het leven. Maar in ons hoofd is een klein kamertje waar we die verloren dingen opslaan in de vorm van herinneringen.

(Kafka op het strand, Haruki Murakami)

Poëtegem (79)

Bewaard door Veer

Mooie berichten (25)

SCHELDEN

Er is geen volk dat niet af en toe heel grove taal gebruikt. Deze wtf-website zet enkele vreemde buitenlandse grofheden op een rij: van “Jij eet schaamhaar met een zoutdip” (Vietnam) tot “in de bips van je moesie” (Italië). En ruiger.

Leestips (110)

Het duistere dal van Thomas Willmann speelt zich af in de 19e eeuw in Duitsland. In een hooggelegen, afgezonderd Alpendal stichtte de oude Brenner jaren geleden een dorp en kroonde zichzelf tot almachtig leider. Alle volgende kandidaat-bewoners moesten zijn goedkeuring krijgen en later ook van zijn zes zoons. Het hele dorp telde op de duur enkele tientallen families.

Op een dag wil de eenzame kunstenaar Greider overwinteren in het kleine dorp, om er schilderijen te maken van de omgeving, de mensen, de huizen. Tot er een ongeluk gebeurt en een Brennerzoon omkomt. Als ook een tweede zoon dat lot treft, is het hek van de dam.

Thomas Willmann gebruikt in zijn debuut een heel bijzondere schrijfstijl. Een stijl die wat ouderwets aandoet, plechtstatig, overdadig en zelfs hier en daar wat oubollig. Het is een stijl die de grimmige sfeer van het dal en het dorp geheel ten dienste staat en het geeft het verhaal een klassiek aanzien. Er wordt veel gesuggereerd, er gebeuren raadselachtige en wrede dingen en bovenal komt het tot een wrede ontknoping. Een aanrader dus voor wie houdt van mysterieuze verhalen in een barokke taal.

Mooie beelden (87)

Poëtegem (78)

Gezien door Veer

Mooie beelden (86)

Mooie spreuken (54)

Het is niet alles koek en ei wat blinkt.

Leestips (109)

In Mannen zonder vrouw van de onvolprezen Haruki Murakami zijn zeven verhalen over de liefde opgenomen. Of beter, over mannen waaraan iets ontbreekt. Eenzame, wanhopige, verloren en wereldvreemde mannen. Geen van de mannen heeft een vrouw. Wel hebben ze er een gehad, verlangen ze ernaar of zijn ze er op enigerlei wijze mee verbonden.

De verhalen nemen, zoals we dat van Murakami gewoon zijn, waanzinnige, absurde, soms volstrekt onbegrijpelijke wendingen. Vaak ook hebben ze kop noch staart, maar ze zijn zo mooi en eenvoudig verwoord dat ze helemaal mogelijk lijken. Stuk voor stuk zijn het typische Murakami-verhalen waarin ook de obligate jazzmuziek, katten en bijzondere vrouwen worden opgedist.

Murakami zelf  zegt het zo: “Het is heel eenvoudig mannen zonder vrouw te worden. Je hoeft alleen maar zielsveel van een vrouw te houden en haar daarna te verliezen.”

Kopen, lenen of huren, maakt niet uit, maar vooral lezen, dit boek!