Quotes (25)

De juiste basis voor het huwelijk is een wederzijds misverstand.
(Oscar Wilde)

Goede boeken (11)

**

 Angst, wantrouwen en moord en het Rusland van Stalin.

Poëtegem (27)

De taalsmid – Gerrit Komrij

De klinker en de medeklinker zijn

de weke onderbuik en het korset.

Dichter is hij die, schijnbaar zonder pijn,

het vormeloze in de steigers zet.

Zijn woorden, corpulent of slank van lijn,

verenigen zich vloeiend tot couplet.

De moeiteloosheid, niet het rookgordijn,

is zijn geheim. Met taal gaat hij naar bed.

De taal, van A tot Z, is zijn fles wijn.

Halfdronken wordt er, zomaar voor de pret,

een kind verwekt, een epos of kwatrijn,

Of iets daartussenin, zeg een sonnet,

terwijl de lezer onbekend blijft met

zijn worsteling met spekvet en balein.

Mooie beelden (32)

Mooie woorden (36)

Ze gaft eur keppe een senewoireke, en da ventse was zuu content dat ie sebietdirect in slop viel.

Zoals Geert onder Opmerking plaatste, terecht te vertalen als: Ze gaf haar lieveling een ‘god zegene en beware u’ (kruisje op het voorhoofd), en dat jongetje was zo tevreden dat hij onmiddellijk in slaap viel.

In de reeks ‘fijnbesnaarde conversaties’, deze week:

-          Kgoi meen boine kurtn, zei tie. Ten trekt ier op giene slets.

-          Oe, est ier nie wel genouft messchiens?

-          Nient, tes ier een trekgoit, tangn ier kobbenettn en tzit ier vul meuzies.

-          Ja, zollegen uugta, kuist tons moir ziere ui schuppe af.

Leestips (45)

We zijn water van Carmien Michels voert zeven niet-alledaagse personages ten tonele: Elena fantaseert over haar buurvrouw maar wil misschien ook wel een man, de oude Fabrizio heeft een verrassende ontmoeting met zijn kleindochter, Maddy heeft haar man vermoord en sprak sindsdien geen woord meer, Clara ligt in de knoop met de liefde, Max vlucht via zijn navel in zijn eigen wereldje, Joseeke baat een café uit en staat niet al te gelukkig in het leven en Rolf bouwt een ark van Noach tegen een nakende zondvloed.

In korte hoofdstukjes komen ze afwisselend aan bod en leren we hen mondjesmaat kennen. Wat ze doen, hoe ze denken, wat ze voelen. Hoe hun levens elkaar kruisen of rakelings passeren. Allemaal zijn ze op zoek, naar wat weten ze niet altijd goed. Sue krijgt zelf geen hoofdstukken, maar is als achtste zowat het belangrijkste personage. Ze is de lijm tussen de anderen.

Stilistisch staat deze debuutroman stevig in zijn schoenen, met korte, trefzekere zinnen die meestal niet langer zijn dan tien woorden. Daardoor leest het verhaal als een sneltrein, waarin je je van de ene naar de andere wagon begeeft om er telkens een ander personage te ontmoeten. Maar veeleer dan diep in hun wondere (gedachten)wereld binnen te dringen, schamp je erop af. “Je weet niet wat de mensen denken”, zegt Max ergens halverwege.

We zijn water is een sterk debuut, met rake typeringen, een jeugdige touch en een scheut mysterie om de nieuwsgierigheid blijvend te prikkelen.

Bib-nieuws (10)

De RUILKAST

Nieuw in de bib:

Heb je thuis nog een boek liggen waar je niks meer mee doet, maar toch zonde vindt om het zomaar weg te gooien? Dan leg je dat in de ruilkast en mag je er zelf ook iets uit meenemen.

Zo krijgen boeken een tweede leven en heeft iemand anders er ook weer plezier aan. Het is niet de bedoeling daar al je oude boeken te deponeren. Een brengen is een meenemen, en omgekeerd.

Bib-nieuws (9)

Oorlogspennen

in de Vlaamse Ardennen

 

Diane De Keyzer 

in het Hoevegebouw de Ghellinck

donderdag 13 februari 2014 - 20 u

Gratis ingang
Vooraf inschrijven bibliotheek Wortegem-Petegem 055/30 99 84
ruth.debels@wortegem-petegem.be

verwacht:

- 20 maart - Brakel: Stefan Brijs & Hans Ryckelynck

- 16 mei - Kluisbergen: Luc De Vos

- 18 september - Oudenaarde: Heldentroost

- 10 oktober - Maarke-Kerkem: Grupetto

- 25 november - Ronse: Stefan Hertmans

een initiatief van Bibliotheken Vlaamse Ardennen

Goede boeken (10)

**

 

Zeer fantasierijk en bizar, maar redelijk donker boek.

 

Poëtegem (26)

Vandaag gedichtendag, met een gedicht van onze eerste Dichter des Vaderlands

Poëtica – Charles Ducal

Er is geen poëzie in een te helder leven.

Op het behang is altijd een plek

die wacht op het vocht. Een vuile bek

zoekt in de laden naar onzegbaarheden.

Alles wat toonbaar is moet overschreven,

ieder gedicht gewassen in inkt

die blind van de moerassen zingt,

waarvan men ziende niets kan weten.

Er is geen poëzie in een te helder leven,

in zuivere spiegels is geen gat

waardoor men in de afgrond stapt

en in het woord valt, woest en ledig.

Leestips (44)

Zeven minuten na middernacht van Patrick Ness.
Na een tip van leesvrienden had ik dit boek gevraagd als kerstcadeau. Hoewel ik meestal op de e-reader lees, kon dat bij dit boek niet. Het (lees- en kijk)boek bevat zo’n 215 pagina’s, inclusief (soms over twee pagina’s uitgespreide, ietwat duistere) tekeningen die het verhaal een absolute meerwaarde bieden.
Na een eerste leessessie had ik de eerste 50 bladzijden al gelezen. Ik wist toen al dat ik het een geweldig boek zou vinden en had spijt dat ik het boek dus al voor een vierde uit had. Twee dagen later was het uit. Het vroeg gewoon om verder gelezen te worden.
Een ronduit schitterend geschreven verhaal over woede, loslaten, (durven) uiten van emoties, waarheid,... dat je naar de keel grijpt. Qua taal eigenlijk eenvoudig, qua gevoelens best heftig.
“Een ode aan het verhaal”, staat op de achterflap en dat vind ik helemaal terecht. Ik ben zwaar onder de indruk en kan me nauwelijks voorstellen dat iemand dit niet goed zou vinden.
Alweer een dikke aanrader dus. En daarmee is de lat voor mijn komende leesjaar al meteen behoorlijk hoog gelegd.

Bijdrage door Geert

Mooie beelden (31)

Poëtegem (25)

En wat dan? - Jotie T’Hooft

Op een dag zal ik weg zijn en

wat dan? Verdwenen zonder een

teken te geven of te nemen en

het puin dat ik achterlaat is

niet langer lachwekkend.

Want wie als ik nooit heeft

gebouwen laat niets achter dan

verwachting en verwarring en

wat dan?

Wellicht in uw herinnering zal ik

stollen verstijven, niet lang meer

blijven maar verbleken tot verleden

en wat toen? Te doen?

‘Het was waar’ zult gij zeggen ‘hij speelde

met woorden als geen ander maar wat

heeft dat te betekenen.’ Zo bleek

zal ik zijn.

In u...

en wat dan...?

Goede boeken (9)

***

 

Een typisch Austeriaanse mix van schijn en werkelijkheid, identiteit, verlies en seksualiteit.

Mooie beelden (30)

Favorieten (6)

Na het onvolprezen Stoner kwam er eind 2013 met Butcher’s Crossing alweer een nieuwe  John Williams uit, en het was opnieuw een schot in de roos. Het boek volgt de jonge Will Andrews die zijn studie opgeeft voor een queeste naar avontuur in de Far West van 1870. Hij komt terecht in het verlaten dorp Butcher’s Crossing, waar hij de bizonjager Miller aantrekt voor een jachtexpeditie. Samen met vilder Schneider en ossenmenner Hoge trekken ze op pad.

Wat volgt is een hallucinante tocht vol ontberingen door het Amerikaanse wilde westen, dat Williams zo visueel weet voor te stellen dat me spontaan beelden uit lang vervlogen Andy en Bessy-strips voor de geest kwamen. De jacht zelf is zo gruwelijk realistisch in beeld gezet dat je maag er soms bij omkeert – nee, geen voer voor veggies – maar je kunt je voorstellen dat het er ooit zo is toegegaan.

Naast het meeslepende avontuur ligt de nadruk wel degelijk op de vier karakters en de onderlinge verhoudingen tussen hen, die, zoals we na het lezen van Stoner weten en ook verwachten, messcherp worden ontleed. Miller is de koppige, meedogenloze jager, Schneider de beroepsklager, Williams de toeschouwer, en Hoge de religieuze zot met een vijs los. De winter die vroeger dan verwacht invalt en de mannen insluit, geeft de auteur de loep waaronder hij ze langdurig en in de penibelste der omstandigheden bekijkt. Het landschap is overweldigend, de natuur is rauw en hard en de mannen zijn al die tijd bezig met krampachtig proberen te overleven.

Daarmee is de kous niet af. Na alle deining die ze al hebben gehad, komen de vier mannen in nog meer rampzalige toestanden terecht. Als geen ander weet Williams zijn verhaal te larderen met kracht, spanning en emotie (al is die soms ingehouden), en evengoed met zinnen en gedachten die je bijwijlen van je paard (of os) doen vallen. Een topper zowaar.