Een doordenkertje voor het nieuwe jaar, nuttig bij de volgende boekbesprekingen. In de hoop dat in het nieuwe leesjaar enkele meesterwerken aan bod komen ...
"It is a mark of the greatest poets, novelists and dramatists that they all demand a high degree of co-operation from their audience. The form may be simple, and the language plain as daylight, but the inner meaning, the latent content of a masterpiece will not be perceived without a certain imaginative and emotional effort. In this sense, the great artist makes every one of his readers into a philosopher and poet, to a greater or lesser degree, according to the reader's powers. The novelist of genius, by presenting the particular instance, indicates the general truth. He indicates, but he does not attempt to state it - for to state the general truth is to circumscribe it, to make it somewhat less than itself.
The final verdict, the ultimate synthesis, must be left to the reader; and each reader will modify it in accordance with his needs. The aggregate of all these individual syntheses is the measure of the impact of a work of art upon the world. It is, in fact, a part of that work. In this way, masterpieces, throughout the ages, actually undergo a sort of organic growth."
Christopher Isherwood, Exhumations. Stories, Articles, Verses , Methuen 1966, p. 26
m.a.w. (vrije vertaling): Wat is een meesterwerk? Een werk dat de lezer (toeschouwer...) uitnodigt tot een intellectuele en emotionele inspanning, dat van elke lezer een filosoof of dichter maakt. Een concreet verhaal dat een algemene waarheid verbergt, zonder die met zoveel woorden duidelijk te maken - dit zou die algemene waarheid uithollen. Aan iedere nieuwe lezer die opnieuw te bepalen vanuit zijn 'noden'.
Het geheel van alle individuele synthesen bepaalt de impact van het kunstwerk op de wereld en gaat zo deel uitmaken van het werk. Dat zo als het ware doorheen de eeuwen organisch uitgroeit tot het meesterwerk dat het is.
Bijdrage door Luc
